روزهای پایانی...

همیشه روزهای آخر سال روزهای مظلومی هستند؛ زیرا مردم مشتاق رسیدن روزهای سال جدیدند. گرچه اگر این روزها نباشند سال جدیدی هم نخواهد بود. اما کسی به این فکر نمی کند.

خلاصه آدمهای زیادی هم هستند که اگر نباشند بسیاری از افراد به جایی نمی رسند، اما نه کسی آنان را می شناسد و نه به آنه توجه می کند...

بی سبب و دفعتا دلم برای روزهای پایانی سوخت!

 

پر کاه...

وقتی می دانیم حرفمان به اندازه ی پر کاهی ارزش ندارد همواره به دنبال کسی هستیم که سری برایمان تکان دهد. دستی بزند و یا تاییدمان کند...