داستان از روز اول شروع شد.روز اولی که هنوز به روز دوم نرسیده بود.و پسر فکر می کرد زندگی شروع نشده.

اما شروع شده بود و اون خبر نداشت.نزدیک روز دوم بود و پسر فقط سه روز برای زندگی وقت داشت.

شب شد و نزدیکتر به روز دوم.سوار اتوبوس شد تا از روز دوم تا می تونه دور بشه و بره به سمت زندگی.

اتوبوس  سر پیچ نتونست بپیچه و روز  دوم نرسیده روز سوم شد...

لطفا بس کنید.گیل آبادی رفت و تمام...

۱۲ اردیبهشت روز معلماست.

پدر من هم معلمه.

برای معلم نباید شعر گفت.باید حرفهاش رو شنید.باید درد دلش رو به جون خرید.

...و من شعر بلد نیستم.

انگار روز معلم باید مبارک باشه!

خب حتما به ما ربطی نداره که تازه اول بهاره و اصلا بارونی نباریده.

حتما به ما ربطی نداره که مسیح علی نژاد (که البته اصلا شخص مهمی نیست)مردم رو به دلفین تشبیه می کنه.

حتما به ما ربطی نداره که رییس مجلس و رییس جمهور با هم چنان بحثی می کنن که هر کسی با خودش می گه اینها با خودشون هم مشکل دارن.

حتما به ما ربطی نداره که آقای مشایی چرا نزدیکترین شخص به دکتر احمدی نژاده.

و باز حتما به ما ربطی نداره که این مهندس مشایی چرا حتما باید اظهار نظر بکنه؟

حتما با ما ربطی نداره که چرا تورم اینقدر بالا میره و دولت هر چی تلاش می کنه یه عده نمی ذارن کاری پیش بره.

حتما به ما ربطی نداره که کی قاچاقچی دخانیته؟

 حتما به ما ربطی نداره که چرا این همه مدت باز هم خبری از پرونده ی مفاسد اقتصادی نیست؟

حتما به ما ربطی نداره که دادستان تهران چقدر باید قدرت داشته باسه و الان چقدر داره؟!

حتما به ما ربطی نداره که چرا بعضیها اینقدر با کاهش نرخ سود بانکی مخالفن؟

حتما به ما ربطی نداره که چرافیلمی مثل دایره زنگی اینقدر نکات غیر اخلاقی داره ولی مجوز هم می گیره؟

حتما خیلی چیزا به ما ربطی نداره ولی این به مربوطه که بدونیم چی به ما ربط داره؟!!

فقط یه سوال:جوونها چقدر می تونن و چقدر باید سوال کنن؟